Araştırma Makalesi

YAYLA ALANLARINDA YAPILAŞMANIN İNCELENMESİ: BOLU ATYAYLASI ÖRNEĞİ

Cilt: 25 Sayı: 3 3 Eylül 2022
PDF İndir
TR EN

YAYLA ALANLARINDA YAPILAŞMANIN İNCELENMESİ: BOLU ATYAYLASI ÖRNEĞİ

Öz

Bu makale, Bolu İli Merkez İlçesi’ne bağlı Atyaylası yöresindeki yapılaşmanın zamansal değişimini yüksek çözünürlüklü uzaktan algılama verilerini ve coğrafi bilgi sistemlerini kullanarak tespit etmeyi, buna bağlı olarak da yayla alanlarının yönetimi konusunda arazi politikaları üzerine bir tartışma sunmayı hedeflemiştir. Günümüzdeki fiili arazi kullanımına baktığımız zaman, yayla varlıkları üzerinde özellikle konut ve turizm tesisi olarak kullanılan çok sayıda yasal olmayan yapılaşma gözlemlenmektedir. Anayasamızın 45. maddesinde, devletin çayır ve meraların amaç dışında kullanılmasını ve tahribini önleme sorumluluğundan bahsedilmektedir. Bununla birlikte, Mera Kanunu gereğince Türkiye’de yayla varlıkları üzerinde inşaat yasağı kesindir. Bu yasal hükümlere karşın, Atyaylası yöresinin 2014, 2018 ve 2021 yılları için hazırlanan haritaları değerlendirildiğinde, yapılaşmanın ve yayla içi yol üretiminin bu süre zarfında iki kattan fazla bir oranda yükseldiği, 2018 yılında yürürlüğe konulan İmar Barışı’nın bu yapılaşmayı ivmelendirdiği sonucuna ulaşılmıştır. Yasaların güvence altına aldığı kamu orta mallarından olan yaylaların, kamu yararına ve ekolojik sürdürülebilirlik gözetilerek kullanılması gerekmektedir. Ancak bu çalışmanın bulguları, Türkiye’de bu durumun tersi yönde bir eğilimde olduğu fikrini desteklemektedir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Adhikari, B. (2005). Poverty, property rights and collective action: understanding the distributive aspects of common property resource management. Environment and Development Economics, 10(1), 7–31. https://doi.org/10.1017/S1355770X04001755
  2. Alagöz, C. A. (1993). Türkiye’de Yaylacılık Araştırmaları. Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, 2, 1–51.
  3. Asner, G. P., Elmore, A. J., Olander, L. P., Martin, R. E., & Harris, A. T. (2004). Grazing Systems, Ecosystem Responses, and Global Change. Annual Review of Environment and Resources, 29(1), 261–299. https://doi.org/10.1146/annurev.energy.29.062403.102142
  4. Avcıoğlu, R. (2012). Türkiye Meraları ve Mera Kanununun Getirdikleri. Tarım Bilimleri Araştırma Dergisi, 1, 24–32.
  5. Aytekin, E. A. (2005). Hukuk, Tarih ve Tarihyazımı: 1858 Osmanlı Arazi Kanunnâmesi’ne Yönelik Yaklaşımlar. Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, 5, 723–744.
  6. Başer, V. (2019). Yaylalardaki Arazi Kullanım Değişiminin Coğrafi Bilgi Sistemi İle Analizi: Giresun Örneği. Bitlis Eren Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 8(1), 167–175. https://doi.org/10.17798/bitlisfen.446264
  7. Behnke, R. H. Jr., & Scoones, I. (1993). Rethinking range ecology: implications for rangeland management in Africa. In R. H. Jr. Behnke, I. Scoones, & C. Kerven (Eds.), Rangeland Ecology at Disequilibrium: New Models of Natural Variability and Pastoral Adaptation in African Savannas. Overseas Development Institute.
  8. Bölek, F. (2019). Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Suçu (TCK m.154). Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Medipol Üniversitesi, Kamu Hukuku Programı

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Mühendislik

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Muhammed Eren Kılıç
0000-0002-6390-4870
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

3 Eylül 2022

Gönderilme Tarihi

17 Mart 2022

Kabul Tarihi

19 Temmuz 2022

Yayımlandığı Sayı

Yıl 1970 Cilt: 25 Sayı: 3

Kaynak Göster

APA
İban, M. C., & Kılıç, M. E. (2022). YAYLA ALANLARINDA YAPILAŞMANIN İNCELENMESİ: BOLU ATYAYLASI ÖRNEĞİ. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 25(3), 249-258. https://doi.org/10.17780/ksujes.1089262

Cited By