Araştırma Makalesi
PDF Zotero Mendeley EndNote BibTex Kaynak Göster

DİYARBAKIR İLİ BİYOKÜTLE POTANSİYELİ VE ENERJİ ÜRETİMİ

Yıl 2022, Cilt 25, Sayı 1, 27 - 40, 03.03.2022
https://doi.org/10.17780/ksujes.1036032

Öz

Artan dünya nüfusu, azalan kaynaklar, global ölçekte yaşanan çevre sorunları, fosil yakıtların sınırlı ve tükenmeye yakın oluşu enerjinin orta ve uzun vadede ulaşılabilirliğinin azalacağinı göstermektedir. 2015 yılında Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı kapsamında kabul edilen Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları (“SKA”) kapsamındaki 2030 yılına kadar ulaşılması hedeflenen 17 amaçtan biri “Erişilebilir ve Temiz Enerji” kaynaklarıdır. Temiz enerjiye adil ve eşitlikli erişim, sürdürülebilir kalkınma ve doğa için, yenilenebilir enerji kaynaklarına yönelim bir ihtiyaç ve zorunluluktur. Yenilenebilir enerji kaynakları arasında biyokütle enerjisi önemli bir erişilebilir ve temiz enerji olanağı sunmaktadır. Bu çalışmadadünya genelinden Diyarbakır İli özeline olacak bir kapsamla olası biyoenerji potansiyelinin neden değerlendirilmesi gerektiğine değinilmiş, biyokütle, biyokütle kaynakları ve biyoenerji çevrim teknolojileri tanımlanmış ve Diyarbakır İli ve ilçelerine ait 2019 ve 2020 yıllarındaki hayvansal ve tarım kaynaklı ortalama kuru biyokütle miktarı ve ısıl değeri hesaplanarak yorumlanmıştır.

Kaynakça

  • 1. Üçgül, İ, Akgül G., 2010. Yenilenebilir Enerji Kaynakları Araştırma ve Uygulama, Süleyman Demirel Üniversitesi, Yekarum Dergi, 1(1), 2010, 3-11.
  • 2.Baz İ., Bilgin Ö., Alp D., 2018. Şırnak Enerji ve Maden Potansiyeli, 1-10, 2018.
  • 3.Biyokütle ve Biyoenerji Sektörlerine Genel Bakış, 3-149, Mart 2021. https://www.pwc.com.tr/tr/sektorler/enerji/biyokutle-ve-biyoenerji-sektorlerine-genel-bakis
  • 4. Koçer, N. N., Ünlü, A., 2007. Doğu Anadolu Bölgesinin Biyokütle Potansiyeli ve Enerji Üretimi, Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları, 175 – 181, 2007.
  • 5. https://www.tr.undp.org/content/turkey/tr/home/sustainable-development-goals.html
  • 6. https://www.nationalgeographic.org/encyclopedia/biomass-energy/
  • 7. https://avesis.erciyes.edu.tr ›biyokütle enerjisi
  • 8. İlleez B., 2014. Türkiye’nin Enerji Görünümü. Türkiye’de Biyokütle Enerjisi,2014.
  • 9. Deloitte Türkiye.Biyokütlenin Altın Çağı, 2014. www.deloitte.com.tr
  • 10. Enerji Tarımı ve Biyoyakıtlar 4. Ulusal Çalıştayı Bildiriler Kitabı - Araştırma Kuruluşları. https://arastirma.tarimorman.gov.tr ›
  • 11. Türkiye'nin Biyoenerji Potansiyeli Araştırılıyor. http://www.tarimturk.com.tr/m-haber-4787.html
  • 12. https://www.dunyaenerji.org.tr/geri-donusum-biyoenerji-raporu/
  • 13. https://www.investdiyarbakir.com/sektorler/tarim-ve-hayvancilik
  • 14. Karacadağ Kalkınma Ajansı, Trc 2 (Diyarbakir-Şanliurfa) Bölgesi Yenilenebilir Enerji Raporu, 1-105, 2010.
  • 15. Koçer N. Nilüfer, Öner C., Sugözü İ., 2016. Türkiye’de Hayvancılık Potansiyeli ve Biyogaz Üretimi, 2006.
  • 16. Angel Miguel, Moreno Perea, Manzano Esther Samerón and Moreno Alberto-Jesus Perea, Biomass as Renewable Energy: Worldwide Research Trends, 2019.
  • 17. Sharma Sumit, Meena Rajendra, Sharma Amit , Goyal Pawan kumar, Biomass Conversion Technologies for Renewable Energy and Fuels: A Review Note, 2014.
  • 18. McKendry Peter, 2001.Energy Production from Biomass (part 2): Conversion Technologies, 1-9, 2001.
  • 19. Walsh Marie E, Biomass Resource Assessment. Encyclopedia of Energy Pages 237-249, 2004. https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/B012176480X003545.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Çevre Mühendisliği
Bölüm Çevre Mühendisliği
Yazarlar

Ayşegül Mizgin YILDIRIM (Sorumlu Yazar)
FIRAT ÜNİVERSİTESİ, MÜHENDİSLİK FAKÜLTESİ
0000-0003-0215-0857
Türkiye


Nilüfer NACAR KOÇER
FIRAT ÜNİVERSİTESİ, MÜHENDİSLİK FAKÜLTESİ
0000-0003-2563-1514
Türkiye

Yayımlanma Tarihi 3 Mart 2022
Başvuru Tarihi 13 Aralık 2021
Kabul Tarihi 10 Şubat 2022
Yayınlandığı Sayı Yıl 2022, Cilt 25, Sayı 1

Kaynak Göster

APA Yıldırım, A. M. & Nacar Koçer, N. (2022). DİYARBAKIR İLİ BİYOKÜTLE POTANSİYELİ VE ENERJİ ÜRETİMİ . Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi , 25 (1) , 27-40 . DOI: 10.17780/ksujes.1036032