Derleme

SÜRDÜRÜLEBİLİR KENTSEL BİYOATIK YÖNETİMİ

Cilt: 27 Sayı: 4 3 Aralık 2024
PDF İndir
TR EN

SÜRDÜRÜLEBİLİR KENTSEL BİYOATIK YÖNETİMİ

Öz

Kentsel atık yönetimi, sürdürülebilir çevre ve küresel iklim değişikliğinin önemli bir bileşenidir. Biyoatıklar, kentsel atıkların %30-65 gibi büyük bir yüzdesini oluşturmaktadır. AB atık çerçeve direktifinde, 2035 yılına kadar belediye atıklarının sadece %10’unun depolandığı atık yönetim planlaması istenmektedir. Ancak, kentsel biyoatık yönetimi gelişmekte olan ülkeler başta olmak üzere tüm ülkeler için ciddi sosyal ve ekonomik zorluklar içermektedir. Halkın gıda israfının önlenmesi hakkında bilinçlendirilmesi veya “attığın kadar öde” gibi maddi teşvikler biyoatığın oluşumunu azaltabilir. Böylece, doğal kaynaklar korunabilir, gıda üretim sürecinden kaynaklanan sera gazı etkisi %15-22 oranında azaltılabilir. Ayrı toplanan biyoatığı kompostlayarak iyi kalitede ve pazarlanabilir gübre üretilir. Kompostlamanın CH4 emisyonu hammadde karbonunun %1-4’ü kadar olduğundan sera gazı oluşumunu önemli oranda engeller. Anaerobik bozunma (AD) süreci, yüksek metan içeren biyogaz üreten, karbon nötr bir süreç olduğundan yenilenebilir bir enerji kaynağı olarak kabul edilir. AD prosesi kullanıldığında oluşan metan hacmi ve elde edilen enerji, gaz yakalamalı deponilere göre yaklaşık 5 kat daha fazladır. Bu çalışmada biyoatık yönetimi stratejileri ve yaklaşımlarına ilişkin mevcut bilgiler daha önce yapılan çalışmalardan derlenmiştir. Böylece belediye biyoatık yönetimi alternatifleri tanımlanarak avantaj ve dezavantajları, uygulama zorlukları, elde edilecek faydalar ortaya konmuştur. Sürdürülebilir biyoatık yönetimi, doğal kaynakların korunmasına katkı sağlar, atığın karbon ayak izi azalır ve madde döngüsü tamamlanır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Allen, S. & Wentworth, J. (2011), Anaerobic digestion. POSTNOTE 387, Parliamentary Office of Science and Technology, London 1-3. https://researchbriefings.files.parliament.uk/documents/POST-PN-387/POST-PN-387.pdf /Accessed 30.08.2023)
  2. Amlinger, F., Peyr, S., Cuhls, C. (2008). Green house gas emissions from composting and mechanical biological treatment. Waste Management and Research, 26;1, 47-60. DOI: 10.1177/0734242X07088432
  3. Andersen, J.K., Boldrin, A., Christensen, T.H., Scheutz, C. (2011). Mass balances and life cycle inventory of home composting of organic waste. Waste Management, 31, 1934-1942. https://doi.org/10.1016/j.wasman.2011.05.004
  4. Andersen, J.K., Boldrin, A., Samuelsson, J., Christensen, T.H., Scheutz, C. (2010). Quantification of greenhouse gas emissions from windrow composting of garden waste. J. Environ. Qual., 39, 713-724. https://doi:10.2134/jeq2009.0329
  5. Angnes, G., Nicoloso, R.S., da Silva, M.L.B., de Oliveira, P.A.V., Higarashi, M.M., Mezzari, M.P., Miller, P.R.M. (2013). Correlating denitrifying catabolic genes with N2O and N-2 emissions from swine slurry composting. Bioresource Technology, 140, 368–375. https://doi.org/10.1016/j.biortech.2013.04.112
  6. Ardolino, F., Parrillo, F., Arena, U. (2018). Biowaste-to-biomethane or biowaste-to-energy? An LCA study on anaerobic digestion of organic waste. J. Clean. Prod., 174, 462-476. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2017.10.320.
  7. Ayodele, T.R., Ogunjuyigbe, A.S.O., Alao, M.A. (2018). Economic and environmental assessment of electricity generation using biogas from organic fraction of municipal solid waste for the city of Ibadan, Nigeria. Journal of Cleaner Production, 203, 718-735. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2018.08.282
  8. Banks, C., Chesshire, M., Heaven, S. (2011). Biocycle anaerobic digester: performance and benefits. Waste and Resource Management, 164:1, 141-150. https://doi.org/10.1680/warm.2011.164.3.141

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Atık Yönetimi, Azaltma, Yeniden Kullanım ve Geri Dönüşüm

Bölüm

Derleme

Yayımlanma Tarihi

3 Aralık 2024

Gönderilme Tarihi

7 Haziran 2024

Kabul Tarihi

26 Haziran 2024

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2024 Cilt: 27 Sayı: 4

Kaynak Göster

APA
Altın, S. (2024). SÜRDÜRÜLEBİLİR KENTSEL BİYOATIK YÖNETİMİ. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 27(4), 1557-1570. https://doi.org/10.17780/ksujes.1497485